حضرت گفتند : نحن اولئك ما آن جماعت ذوى القرباى رسول خدا مىباشيم . سپس حضرت گفتند : آيا اين آيه را نخوانده‌اى : وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ . « 1 » ( اى پيغمبر حقوق ذوى القرباى مرا بده ! ) گفت : آرى . حضرت گفتند : فنحن هم . پس ما ايشان مىباشيم . پس آيا اين آيه را خوانده‌اى ؟ ! إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً . « 2 » ( اينست و جز اين نيست كه خداوند اراده كرده است از شما أهل بيت ، هرگونه آلايش و پليدى را بزدايد ، و از بين ببرد ؛ و به مقام طهارت و پاكيزگى مطلق برساند . ) گفت : آرى ! حضرت گفتند : فنحن هم ( پس ما آن جماعت هستيم . ) مرد شامى دست خود را به سوى آسمان بلند كرد و سه بار عرض كرد : اللّهمّ إنّى أتوب إليك . ( خداوندا من به سوى تو توبه كردم ) اللّهمّ إنّى أبرأ إليك من عدوّ آل محمّد و من قتلة أهل بيت محمّد صلّى الله عليه و آله لقد قرأت القرآن فما شعرت بهذا اقبل اليوم . « 3 »

--> ( 1 ) آيهء 26 ، از سورهء 17 : إسراء ( 2 ) آيهء 33 ، از سورهء 33 : أحزاب ( 3 ) نفس المهموم ، ص 273 و ص 274 و در منتهى الآمال ، ج 1 ، ص 307 و ص 308 اين داستان را از قطب راوندى ، از منهال بن عمرو روايت كرده است ؛ و در پايان آن دارد كه : به خدمت حضرت سجّاد عليه السلام عرض كرد : آيا توبهء من قبول است ؟ حضرت فرمود : بلى . و چون توبه كرد ؛ خبر او را به يزيد رساندند و وى را به قتل رسانيد .